stripe decor
   

 

D a n s p r o j e k t e n
Footnotes (2012)  

Charlotte Bell, dans

Nicolle Klinkeberg, choreografie en dans

 

 

 

 

Een duet voor een danseres en een gedachte, uitgevoerd in de Italiaanse dansstijl van de late 16e eeuw.

Het is een stijl die men tegenwoordig alleen op basis van geschreven bronnen kan reconstrueren. Dit stuk
baseert zich op deze bronnen, leest echter tussen de regels door en wordt op deze manier zelf tot een van

de voetnoten.

 


(In) Pieces (2011)  

Muzikaal ensemble o.l.v. Michael Eberth

Charlotte Bell, dans

Nicolle Klinkeberg, choreografie en dans

Barokmuziek en barokdans rondom 'The Fairy Queen' van Henry Purcell.

 


 
Bewogen stilleven (2007)  

Ensemble Sette e mozioni:

Beate Knobloch, blokfluit

Verena Kronseder, gamba

Andrea Baur, luit

Ralf Waldner, clavecimbel

Wim Zuiderwijk, percussie

Wijnand Karel, dans

Nicolle Klinkeberg, dans

 

Een museum. Talloze schilderijen hangen in hun lijsten en wachten op hun toeschouwers. Deze zien in hen een geïdealiseerd beeld, een realistische momentopname of, wie weet, iets heel anders. Het museum is een plek waar schilderijen in gedachten tot leven komen. Altijd in een lijst.

Historische dans. In woorden vastgelegd op papier of in beelden op linnen doek. Bewegingen, bevroren in de tijd. Ook zij wachten: op hun lezers, op hun toeschouwers. Bewegingen die in gedachten tot leven komen. Altijd in een kaft of in een lijst.

Het podium. Een plek waar de tegenwoordige en de verleden tijd elkaar tegenkomen: wat gebeurt er wanneer de beelden daadwerkelijk beginnen te bewegen? Wanneer de bewegingen uit hun lijsten, hun kaders, hun beperkingen worden gehaald? Wanneer hedendaagse ogen ernaar kijken, niet met het doel precies te reconstrueren, maar om te ontdekken hoe bewegingen zich ontwikkelen, los van de conventies van hun tijd, los van de beperkingen van het kostuum, los van de bewegingloosheid van inkt en verf? Historische dans als uitgangpunt voor een fantasievolle zoektocht.

De musici maken deel uit van het geheel, zij horen bij het totaalbeeld. Muziek uit de late 16e en vroege 17e eeuw is de basis voor een combinatie van Italiaanse renaissancedans en moderne dans. Het decor en de kostuums geven de ontwikkeling van de bewegingen weer: een spel met lijsten, beperkingen en vrijheden.

 


 
Ten oosten van de zon, ten westen van de maan (2004)  

In het kader van het symposium 'Het ochtendgloren van de barok.

Dans in de 17e eeuw' in Burg Rothenfels

Uitvoerenden:

Constance Allanic, harp

Sepha Wouda, mezzo-sopraan

Wim Zuiderwijk, percussie

Wijnand Karel, dans

Nicolle Klinkeberg, dans

 

Twee dansers brengen samen een hele dag door, 24 uur worden in 30 minuten weergegeven. De dans vertelt geen verhaal, maar is een uitdrukkingsmiddel en een spel. Het verloop van de dag, aangeduid door de kostuums en de sfeer van de dansen, dient als rode draad.

Het is een uitvoering die twee danstradities met elkaar combineert: hofdans rond 1600 en volksdans met zijn doorgaande overlevering door de eeuwen heen. De choreografieën in de stijl van de (hoofdzakelijk Italiaanse) renaissancehoven zijn geen exacte reconstructies uit de dansboeken van die tijd. Ze zijn slechts daarop gebaseerd en maken gebruik van de passen en bewegingen die beschreven zijn. Het gebruikte  volksdansmateriaal is afkomstig uit Italië en Macedonië.

 

 

 

 
 

Foto Footnotes: Bernd Hentschel

Foto (In) Pieces: Friedrich Muentjes

Foto's Bewogen stilleven: Günther Kronseder

Foto's Ten oosten van de zon, ten westen van de maan: Basile Maree